27
Σεπτέμβριος

Ένα ακόμη άλμα στο κενό της απορρύθμισης

Κατηγορία Έγραψαν για εμάς

 

 

ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΑΚΕ - ΠΑΣΕ ΟΤΕ

 

 

Στις 18 Μαρτίου 2014 ανακοινώνεται, εν μέσω θριαμβολογίας,

η νέα συμφωνία με την Τρόικα. Η πανηγυρική εξαγγελία της διανομής του 

φιλοδωρήματος που ονομάστηκε «κοινωνικό μέρισμα» προβάλλεται σαν 

μια ακόμη πράξη του περιβόητου «success story» και συνοδεύεται από 

βαρύγδουπες δηλώσεις ότι «η χώρα βγαίνει από την ύφεση», «τα μνημόνια 

τελειώνουν», «οι τεράστιες θυσίες ανταμείβονται» κ.α. 

Όλοι ακούγαμε για τη «συμφωνία», αλλά κανείς δεν γνώριζε το περιεχόμενό 

της εκτός των ρυθμίσεων για το γάλα που έγιναν πεδίο διαρκών 

διαβουλεύσεων και σφοδρών αντιπαραθέσεων από τα αρμόδια υπουργικά 

γραφεία, έως τα τηλεοπτικά πάνελ.

Εύκολα αντιλαμβανόταν κανείς ότι το γάλα, χωρίς να υποτιμάται 

η προστιθέμενη αξία του για την περιφερειακή οικονομία και τα 

κτηνοτροφικά νοικοκυριά, λειτουργούσε μάλλον ως λαγός, ως τέχνασμα 

αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης προκειμένου να συγκαλυφθεί 

η κυβερνητική ομερτά σχετικά με τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα των 

Δανειστών τα οποία και ικανοποιούνταν μέχρι κεραίας, σε ένα ακόμη 

νομοθέτημα του Ελληνικού Κράτους.

Πράγματι, η δημοσιοποίησή του Πολυνομοσχεδίου με τους γνωστούς 

πλέον «τακτικισμούς», βράδυ με τη γνωστή διαδικασία κατεπείγοντος, 3 

ημέρες πριν την ψήφιση του και σε 3 μόλις άρθρα, παγώνει τον κόσμο της 

μισθωτής εργασίας, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι ο μοναδικός 

στόχος της Τρόικας είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα φθηνού 

εργασιακού κόστος, σε μια ειδική οικονομική ζώνη, στην καρδιά της 

Ευρώπης.

Πιο συγκεκριμένα στο Πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνονταν και ψηφίστηκαν:

•Η ωμή προαναγγελία κατάργησης από το 2017 των τριετιών στον Ιδιωτικό 

Τομέα που καθιστά τον βασικό μισθό φτώχειας των 586€ μεικτά σε 

«μισθολογικό ταβάνι».

•Η ανάλγητη εισαγωγή νέου βασικού μισθού για τους μακροχρόνια 

ανέργους με πετσοκομμένη την αναγνώριση των τριετιών (5% αντί για 10%) 

για τη δημιουργία μιας ακόμη “στρατιάς” φθηνού εργατικού δυναμικού 

καθώς οι μακροχρόνια άνεργοι αποτελούν το 75% του συνόλου των 

ανέργων. Η χώρα μας πρωτοτυπεί πανευρωπαϊκά με 3 πλέον κατώτατους 

μισθούς παραβιάζοντας κατάφορα, πέραν όλων των άλλων, το θεμελιώδες 

δικαίωμα της ίσης αμοιβής για ίση εργασία. 

•Η εγκληματική αποδόμηση της Επικουρικής Ασφάλισης με σοβαρό 

κίνδυνο την οριστική κατάργησή της αφενός με τη θεσμοθέτηση 

κεφαλαιοποιητικού συστήματος, και αφετέρου με την κατάργηση 

τουλάχιστον 24 πόρων που χρηματοδοτούν τα Επικουρικά Ταμεία και τα 

Ταμεία Πρόνοιας όταν μάλιστα κάποιοι «φρόντισαν» να μην εξαιρεθούν τα 

αποθεματικά των Ταμείων από το PSI. Είναι ξεκάθαρο ότι η ιδιωτικοποίηση 

του Ασφαλιστικού μας Συστήματος, όπως και οι συντάξεις ανέχειας των 

360€, είναι «προ των πυλών».

•Η γενίκευση της δραστηριότητας των Εταιριών Προσωρινής Απασχόλησης 

και της πρόσληψης προσωρινά απασχολούμενων με την κατάργηση κάθε 

περιορισμού ως προς τον πρόσκαιρο χαρακτήρα της εργασίας τους, των 

δεσμευτικών διαδικασιών αιτιολόγησης των συγκεκριμένων προσλήψεων 

και τη μείωση του χρόνου μη απόλυσης για τις επιχειρήσεις που θα ενοικιάζουν

εργαζόμενους. (από 6 σε 3 μήνες για ατομικές απολύσεις, από 

12 σε 6 μήνες για ομαδικές απολύσεις).

Την ίδια ώρα παραμένουν ανοικτά τα «μέτωπα» της πλήρους 

απελευθέρωσης του ορίου των μαζικών απολύσεων και των δυσμενών 

μεταβολών στο 1264/82 (ανάσυρση του “πτώματος” του Lock Out – 

ανταπεργία εργοδοτών και την αλλαγή της διαδικασίας κήρυξης των 

απεργιών), τα οποία με δεδομένο το πολιτικό κόστος μετατέθηκαν για μετά 

τις Εκλογές. Χωρίς αμφιβολία, λοιπόν, πρόκειται για ένα Πολυνομοσχέδιο 

που βάζει την «ταφόπλακα» στο ατομικό και συλλογικό εργατικό μας 

δίκαιο, νομιμοποιώντας και μονιμοποιώντας τους πλέον παράλογους 

εργοδοτικούς πόθους. 

Οι εργαζόμενοι και τα στοιχειώδη δικαιώματά τους συνεχίζουν να 

βρίσκονται στο στόχαστρο των επιβαλλόμενων πολιτικών, της ακραίας 

λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης. Οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει 

για μια ακόμη φορά η ελληνική Κυβέρνηση όχι μόνο δεν δικαιολογούν 

τους πανηγυρισμούς για το δήθεν τέλος των Μνημονίων, αλλά αντίθετα 

πιστοποιούν τον εγκλωβισμό της Πατρίδας μας σε ένα καθεστώς μόνιμης 

και σκληρής επιτήρησης.

Η άνευ όρων εξάπλωση της ενοικίασης των εργαζομένων αποτελεί μια 

καταστροφική διάταξη του Πολυνομοσχεδίου με διαλυτικές προεκτάσεις 

σε Ομίλους Επιχειρήσεων που απασχολούν μεγάλο αριθμό εργαζομένων 

όπως ΟΤΕ. Αυτή η επέκταση της ακραίας ευελιξίας σε συνδυασμό με το 

ήδη απορρυθμισμένο πλαίσιο για τις ομαδικές απολύσεις:

•Ανοίγουν διάπλατα την πόρτα για τη βίαιη αντικατάσταση ή υποκατάσταση 

του υπάρχοντος εργατικού δυναμικού από φθηνότερους και χωρίς 

δικαιώματα απασχολούμενους 

•Φωτογραφίζουν μαζικές απολύσεις και όχι πρακτικές εθελούσιων 

εξόδων

•Θεμελιώνουν με τον πιο ειδεχθή τρόπο τη δυνατότητα των επιχειρήσεων 

για την απασχόληση –ακόμη και στην ίδια θέση – εργαζομένων πολλαπλών 

μισθολογικών και θεσμικών ταχυτήτων

Όλα τα ανωτέρω με κοινό παρανομαστή την κατακρήμνιση των μισθών, 

την υπονόμευση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και Εσωτερικών 

Κανονισμών, καθώς και την αποδυνάμωση του ρόλου του Συνδικαλιστικού 

Κινήματος, με την απονεύρωση κάθε δυνατότητας διαπραγμάτευσης. 

Ένα Πολυνομοσχέδιο, δηλαδή, που δίπλα στην όποια διανομή του 

Πρωτογενούς Πλεονάσματος τοποθετεί την υφαρπαγή και των 

εναπομεινάντων εργασιακών δικαιωμάτων διαμορφώνοντας ένα τεράστιο 

«έλλειμμα εργασιακής δικαιοσύνης» που καταδικάζει τόσο εμάς, όσο 

και τις οικογένειες μας στην εξευτελιστική επιλογή μεταξύ φτώχειας και 

ανεργίας, γιατί όπως έλεγε και ο Θουκυδίδης «δεν θεωρούμε τη φτώχεια 

ντροπή, ντροπή είναι να μην την αποφεύγει κανείς δουλεύοντας».

Διαβάστηκε 619 φορές

Επικοινωνία

Τζώρτζ 10, 10677 Αθήνα

E-mail: info@dakepase-ote.gr

Τηλ.: 210 33 00 048

Fax: 210 33 02 199